hayat işte ne zaman ne çıkacağı belli olmuyor..



Evet son günlerde kötüydüm hem sanrılarım tekrardan başladı, çok yorgun hissediyordum ayrıca. Zor bu mücadeleler ama keyifli de. Özellikle "ben başardım" demek çok daha güzel, bütün engellere rağmen "ben başardım diyebilmek". Hala iyi hissetmiyorum, bi dünya sorun artarak var olmaya devam ediyor ama devam etmem gerekiyor benim.

Birkaç gündür M.S atağı geçirdiğimi düşünüyordum, bugün cerrahpaşaya gittim kendimden emin bir halde. Hocam atak geçiriyorum dedim sol göz iptal benim, sağ gözde bozuluyor okuyamıyorum yazıları. İşte yalandan bi iki test, sonuçta ben atak geçirdiğimi söyledikten sonra ne yapacak. Bu arada 3 yıldır hiçbir atak geçirmediğimi ve hastalığı unutmaya başladığımı, 3 yıldır her gün kullandığım iğnelerin pek de işe yaramadığını öğrenmiş de bulundum ama milyonda bir umut olsa da ona sığınacağız işte. Bu arada Sebahattin hoca 1 haftalık kortizonda yazdı ona da başladık tabiki, zor zamanlar bunlar. Hayatın karşısına geçip, ayağa kalkıp hareket çelmek lazım. Gülmek eğlenmek, en içten duygularla "yıkılmadım ayaktayım" gibi şarkıları hayatın beynine soka soka söylemek gerekiyor. Herşeye rağmen mutluyum ama ben, hem belki O'nu yine görürüm. En kötü zamanımda gelmişti yine, belki tekrar gelir. Öyle yada böyle hayat devam edecek biz içinde olsak da olmasak da. Zaman akmaya devam edecek bir umursasak da umursamasak da.

bu arada ms hakkında daha fazla bilgi almak isteyenler için Aksel Slva hoca anlatmış..
http://multipleskleroz.blogspot.com/2008/08/script-src-div-provided-by-sclerosis.html

ve yine türkçe bir site yararlı birgiler ve şirin de bir forumu var =))

"Başardım demek" için hep beraber mücadele edelim, durmayalım.. dualarınız için sonsuz teşekkür ederim tekrardan...
Zor zamanlar

Zor zamanlar

Zor zamanlardan geçiyoruz, yine binbir türlü sorun yakamızı bırakmıyor. Herşey bir yana ki onlardan bahsetmeyeceğim burada. Kendimi hiç olmadığım kadar güçsüz hissediyorum, dillendiremediğim, kelimelere dökmekten korktuğum şeyler olabilir yakında. Ayakta durabilmek için sırtımı bir yerlere yaslamam gerekiyor aslında, bir şeylerden destek almalıyım. Ancak onlara yaslandığımda yıkılmalarından korkuyorum ve ben yine tek kişilik ömrümü yaşadığım hücreme geri dönüyorum. Eğer haklıysam ki öyle olduğumu biliyorum-hayat benim için gerçekten çok zor olacak. Bunları neden mi anlatıyorum çünkü bir şey isteyeceğim sizden "lütfen dua edin benim için" çünkü buna ihtiyacım olacak.

Teşekkür ederim...

Geçen günler...

Evet sevgili blogum, bir süredir yoktum fark etmişsindir zaten. Bu dönemde her zaman olduğu gibi birçok olay oldu hayatımda, bir çok şey değişti. Kimi acı verdi, kimi öfkemin kaynağı oldu kimi ise mutlu olmamı sağladı. Ancak detaylara girmek istemiyorum şu aşamada, her ne olduysa geçmişte kaldı aslında, eşelemeye, deşmeye gerek yok. Hayır, bu sözüme kendim bile inanmakta güçlük çekiyorum ama olsun hele yaralarını kopartmaktan zevk alan, kopartacak daha fazla yaraya sahip olmak için çabalayan ve kendi kanımın vampiri olan ben inanmakta çok zorlanıyor ama bir süre böyle.

"beni Ravenloft'un sislerine gömün, Arcadia da bir sokağa ismim verilsin ve mezarımı bir adet CthulhuTech Mechası korusun"

Yukarıdaki cümle msn iletim olmakla beraber aslında içinde bulunduğum ruh halini açıklamaya yetiyordur sanırım. Birkaç haftadır Changeling oyunu yazıyorum inanılmaz keyifli geçiyor bu dönem bi aksilik olmazsa haftaya da oyun var zaten, off değmeyin keyfime. Dün Ravenloft oynadık, özlemişim o sisli toprakları. Özlemişim o kaotik atmosferde geçen korku hikayelerinde yaşamayı. Özlemişim işte, hiçbir şeyi umursamadan bağıra çağıra rol yapmayı. İnsanların deli demesine aldırmadan 4 karakter arasındaki diyaloğu tek başıma canlandırmayı özlemişim. Frpnin o harika iyileştirici etkisini arar olmuştum zaten. İyi geldi bana, bugün Changeling'in karakter özgeçmişlerini yazdım, sıra oyun notlarımı hazırlamaya geldi. Sonra NPC lerin rol çalışmalarıyla uğraşacağım bu arada da Ravenloft karakterimi düşünür, ona biraz daha detay eklerim. Yarım kalan bir CthulhuTech oyunum vardı, onunda devamını kurgularım bu süreçte. Bu süreçte ben eğlenir ve mutlu olurum. Başka ne isterim ki, frp olduktan sonra. Eskiden o vardı herşey güzeldi.

sadece kanatlarının senfonisinde huzurlu bir uyku istedim


kanat seslerinden oluşan bir senfonide huzurlu bir düş,
uzaklaşıp giderken rüzgarında ısınmak istedim,

eksik bir bestede saklanmış öyküler,
veya sadece kanatlarının senfonisinde huzurlu bir uyku istedim...

Find Us On Facebook