Ayrılık şarkısı


Adam: Bir şarkı çalıyor burada ve sen gidiyorsun. Yavaş adımlarla, düşünceli bir şekilde gidiyorsun hem de. Arkana bakmak istiyorsun ama arkana bakarsan gidemeyeceğini de biliyorsun. Büyük ihtimalle ağlıyorsun giderken. Gözlerinden yaşlar dökülüyor. Belki geçmişi düşünüyor, hatalarınla yüzleşiyorsun. Belki de gitmek hiç kolay değil senin için. Belki kalmak istiyorsun. Belki küfrediyorsun hayata. Sayıp, sövüyorsun hiç acımadan. İçinde küçük bir umut kalmış veya tamamen karanlıktasın. Gölgen bile terk etmiş seni. Yapayalnız hissediyorsun belki. Sanki tüm dünya gitmiş de boş bir kürede yürüyorsun gibi geliyor. Beni düşünüyorsun belki. Belki ilk adımında unutmuşsun çoktan. Ağır adımlarının sebebi de heyecanındır. Gidiyorsun madem düşünme o zaman beni. Sen git ve mutlu ol. Düşünme daha fazla. Bilmiyorum, asla da öğrenemeyeceğim.

Burada şarkı çalmaya devam ediyor. Sen gideli beri aynı şarkı tekrar ve tekrar çalıyor. Şarkıyı değiştirecek gücüm yok. En çok hangisi kanatırsa o çalsın istiyorum. Sense gidiyorsun. Tek kelime söylemeden hem de. Gitmek mi daha zor kalmak mı merak ediyorum. Gitmek daha kolay herhalde. Ben gidemiyorum çünkü. Aynı yerdeyim, aynı zamandayım. Hiçbir şey değişmiyor burada sadece sen yoksun, gidiyorsun. Adım atışını izliyorum. Adım hızından beni ne kadar sevdiğini çıkarmaya çalışıyorum. Ne kadar çaresiz bir durumdayım. Düşünsene gölgene bakıp gözlerini görmeye çalışıyorum. Gözlerini bir daha göremeyeceğim. İyi mi oldu kötü mü oldu bilmiyorum. Sadece parçalandığımı biliyorum. Sadece eksildiğimi biliyorum. Sanki birisi gelmiş ve ruhumun yarısını alıp gitmiş gibi. Alışmam mı gerek? Alışabilir miyim? Veya bunları istiyor muyum emin değilim. Hala aynı şarkı çalıyor tekrar ve tekrar. Sense hala gidiyorsun.

Kadın: Gitmek ne kadar zormuş. Adım atıyorum ama sanki ayağımı aşağı çekiyorlar. Kaldıramıyorum bile. Sanki her an kaldırımlara takılıp düşecekmişim gibi geliyor. Düşersem yanıma gelirsin değil mi? Yaralanırsam beni iyileştirirsin? Şu an bunu o kadar çok istiyorum ki anlatamam ama düşmemem gerekiyor. Düşersem gidemem çünkü. Düşersem kalırım. Elini bir kez daha tutarsam hatta gözlerine bir kez daha bakarsam ayrılamam ki yanından. Bu yüzden gidiyorum işte. İşin komik tarafı neden gittiğimi bende bilmiyorum. Hayatımın en mutlu günlerini senin yanında yaşamışken hem de. Geri zekâlıyım ben. Her şeyi bırakıp gidiyorum. Büyük ihtimalle bundan sonra mutlu olamayacağım. Sanırım sana bağlanmaktan korkuyorum. Sanki seninle olursam kendimi kaybedecekmişim gibi geliyor. Bunun seninle hiçbir ilgisi yok. Hepsi benim suçum kendime güvenemiyorum. Belki mutluluğa alışık değilim bilmiyorum. Sadece attığım her adımda sebeplerimin kaybolduğunu biliyorum. Lanet olası gururum olmasa çoktan dönmüştüm yanına. İçimden bir ses özgürlüğe gittiğimi söylüyor bir başka ses ise esirliğe. Yalnızlığın esiri olacağımı ekliyor sonra. Hiç şarkı çalmıyor burada, hiç ses yok ve ben hala gidiyorum.

Ya sen ne yapıyorsun. Gitmişsindir büyük ihtimalle. Beklemezsin beni. Beklemeni de istemem. Çoktan gitmişsindir sen. Beni o kadar çok sevemezsin. Canın da yanmıyordur. Yani umarım yanmıyordur. Hele ağlıyorsan kendimi nasıl affederim bilemiyorum. Gitmişsindir sen. Ne olur git. Ben dönmeyeceğim. Sende bekleme beni, git. Çalan şarkıyı değiştir ve git. Benim gibi ağır ağır da gitme. Koş, git, uzaklaş. Kanama, benim gibi parçalanma da ama ne olursun bekleme beni. Seni bıraktığım yerde oturup yolumu gözleme. Dönmeyeceğim çünkü. Gitmek için sebeplerim yok belki. Senin de kalmak için sebeplerin olmasın. Ben gidiyorum, belki hiç mutlu olamayacağım ama sen ol. Lütfen şarkıyı değiştir. Aynı şarkıyı tekrar tekrar dinleme. Hatta unut o şarkıyı, beni unut. Başka şarkılar var ve başka hikayeler. Sana yalvarırım bekleme beni. Vereceğin kararı bilmiyorum ve bu bilinmezlik içimi parçalıyor. Kendimi zerre kadar umursamıyorum ama sen. Ama sen. Kendimi nasıl affedebilirim bilmiyorum. Şimdi ne yapıyorsun? Gidiyorsun değil mi koşar adımlarla? Ne olur bekleme beni.

Adam: Kalmak daha zordu belki gitmekten ama ne kadar kalabilirim ki burada. Kaç gün, kaç ay kaç yıl bekleyebilirim seni. Bir gün bende gideceğim. Bu bankın üzerinde gölgemi bırakıp gideceğim hatta bir daha asla ben olmayacağım veya beklemeye devam edeceğim seni ılık bir rüzgârsa geri gelirsin ama biliyorum gelmeyeceksin. Beklemek ne kadar saçma bir oyun şimdi. Neyi bekler ki insan, niye bekler ki. Gittin işte sana verdiğim yüreğimi aldın ve fırlattın, sonra ise gittin. Belki de gitmek çok kolaydı senin için belki de uzaklaşınca kahkahalar atmaya başladın mutluluktan. Gelme sen, istememek değil bu ama gelirsen yine canımı yakar belki yine gidersin. Bu söylemek çok zor benim için ama gelme en iyisi sen. Sonra bir daha öldürmek zorunda kalırsın beni. Gerek yok bunlara. Sen git, dönme ve mutlu ol. Beni boş ver sen.

Kadın: Gitmek aslında en zor yoluydu sevmenin. Senden uzaklaşınca önce renkler kayboldu sonra sesler gitti. Issız bir çöldeyim şimdi, sıcak bedenimi kavuruyor ve ben yanıyorum. Aşk böyle bir şeymiş demek ki aşk için yanmak gerekirmiş. Peşimden gelip beni durdurman için neleri vermezdim ki ama bilirim gelmezsin. Gidenin peşinden gelinmez ki hiç. Gururlu birisin sen beni yeniden sev desem anlamı olmaz bunun. Bana söylemezsin ama görürüm yüreğinde açtığım yaraları. Sevme beni, unut hatta gitti gerçek bir aşkın kollarına. Haklısın sana söyleyemediklerim var. Gitme dediğin zaman gideceğimi biliyordun ama değişemem, kalamazdım seninle. Kalmama sebebim cümlelerle, kelimelerle, romanlarla anlatılamayacak kadar büyük bu yüzden gidiyorum işte. Sana açtım biliyorum ama daha büyük yaraları kendime layık gördüm. Sana ulaşan her kurşun önce benim bedenimden geçti. Şimdi gidiyorum ve bir daha dönmeyeceğim.

Adam: Dünyanın yuvarlar olduğunu söylerler. Eğer senin gittiğin yolun tersine yürürsem ileride bir gün seninle karşılaşabilirim belki. O zaman yüreğimde unuttuğun kurşunu sana geri verebilirim. Beklemek veya vazgeçmek mümkün değildir bazı zamanlarda. İnsan aşktan vazgeçemez. Bende hiçbir fotoğrafını bırakmamana rağmen bir resmini çizip onu yatağımın başucuna koyabilirim. İnsan nasıl vazgeçebilir ki seni sevmekten? İnsan nasıl unutabilir ki? Baktığım her yerde sen varsın, ne zaman gözlerimi kapasam yine seni görüyorum. Neden gittiğini bilmiyorum ama önemli değil. Beklemek veya gitmek arasında kararsızım ama bildiğim bir şey var ben gidemem senden ve dünyanın yuvarlak olduğunu söylüyorlar.


Resim: miraccoon

Share this

Related Posts

Previous
Next Post »

Find Us On Facebook